Lo tralh brun

Subervivèm
au miei de la claror
deu gave
au matin

Subervivèm
en quauque endreit
en imatges d’arbes
per las cledas deu desbromb

Subervivèm en cants ;
en prats es.hlorits e parets de ròsas ;

Subervivèm
dens lo vent d’abriu 
e lo briu de l’aiga

morent

Subervivèm
nosautes
tostemps

lentament e

,silenciós, 

dens : 

l’Aimar.

Lou Petìt Ausèth

Aicí, ont tot torna començar

Lo silenci
pus 
jamai.

Retrobar
l’espèr
d’un fuòc
de per abans 
alucat ;

Tustar
à la pòrta
dels sovenirs,
anuèch,
doman,
un autre 
jorn…

I a pas
de sòmi
pus pur,
pus bèl,
que lo sòmi
de l’alba. 

Ven,
atend pas pus
per partir
non luènh d’aquí.

E ara,
estar
ont
tot 
torna 
començar. 

Là où tout recommence

Le silence
plus 
jamais.

Retrouver
l’espoir
d’un feu
allumé
des années
auparavant ;

Frapper 
à la porte
des souvenirs,
ce soir,
demain,
un autre 
jour…

Il n’est 
de rêve
plus pur,
plus grand,
que celui
de l’aube.

Viens,
n’attend plus.

Partir
non loin d’ici.

Maintenant,
être là,
là où
tout 
recommence. 

L’Aucelet

Ton Nom

Volriái pas pus
mancar 
una primalba, 
un treslús


Volriái totjorn
èstre de pè
per agachar
la ronda 
de la tèrra


e totjorn
d’estèla en estèla
escriure las letras de ton nom…

Lou Petìt Ausèth

Lo sovenir

Ai daissat 
dubèrta
la pòrta
al cap del camin

Lo fred de la nuèch
tremolava
lentament
al son de ta votz

E ieu,
doçament
breçolava
l’abséncia

sens plor
e sens astrada autra
que lo conéisser de tos braces
e la volença de retrobar lo sovenir
vivent 

Lou Petìt Ausèth

 

Cant Renaissent

Ô mon Amor,
ont as fugit ?

Aiga de cèl
tas rasics 
son de sorsas perdudas ? 

Flor de lutz nuda
me vestiràs d’amor
e de silenci.

Cant renaissent
jos lo vent
un ser
t’espeliràs
e ieu ?

ieu te donarai
mon ama.

 

Lou Petìt Ausèth    Cailhavel

 

Macarel !

Me cantavas cançons 
al pè del fuòc
Gran-Pair
e tas mans
de vinatièr…

cremavan
lo silenci
de ma cara

La carrèta bolega pas pus
lo vent bofa 
de l’Estiu a l’Ivèrn 
entre los nòstres arbres

E las teulas de l’ostal
que aparavan
los nòstres còrs
cason dins l’oblit…

Me siás fòrça de manca, Gran-Pair

 

Lou Petìt Ausèth  Cailhavel